Οι φάλαινες φυσητήρες κοιμούνται κάθετα στη θάλασσα – Τι ρόλο παίζουν οι φυσαλίδες στην άνωση

Οι φάλαινες φυσητήρες καταφέρνουν να κοιμούνται κάθετα στο νερό, απελευθερώνοντας φυσαλίδες που ρυθμίζουν την άνωσή τους, όπως ανακάλυψαν επιστήμονες.

Το είδος αυτό είναι το μόνο γνωστό είδος φάλαινας που αναπαύεται σε κατακόρυφη θέση με το κεφάλι ψηλά.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι διατηρώντας τη θέση τους ακριβώς κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, οι φυσητήρες αποφεύγουν τα κύματα. Αυτό, όπως εξηγεί το βρετανικό μέσο SkyNews, τις βοηθά να κοιμούνται καλύτερα, αντί να δαπανούν ενέργεια για να βουτούν βαθύτερα στον ωκεανό.

Μέχρι τώρα δεν ήταν σαφές πώς κατάφερναν να διατηρούν τη θέση τους ακριβώς κάτω από την επιφάνεια ενώ κοιμούνται.

Σε μια νέα μελέτη, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Σεντ Άντριους και το Πανεπιστήμιο του Νεσατέλ στη Γαλλία ανακάλυψαν ότι το κάνουν αυτό απελευθερώνοντας φυσαλίδες αερίου για να διατηρήσουν ουδέτερη την άνωσή τους.

Οι φάλαινες αρχικά βουτούν με το κεφάλι προς τα πάνω, αλλά «κινούνται αργά προς την επιφάνεια, μόλις φτάσουν σε μία κατακόρυφη θέση» όπως εξηγεί ο καθηγητής Πάτρικ Μίλερ, από τη Μονάδα Έρευνας Θαλάσσιων Θηλαστικών στο Πανεπιστήμιο του Σεντ Άντριους.

«Και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουν αυτό το φαινόμενο είναι να βγάζουν φυσαλίδες. Έτσι, κάθε φορά που απελευθερώνουν μια φυσαλίδα, αυτό επιβράδυνε την άνωσή τους προς την επιφάνεια, βοηθώντας το θηλαστικό να παραμείνει ακριβώς κάτω από την επιφάνεια» αναφέρει.

Δεδομένου ότι πρέπει να ανέβουν στην επιφάνεια για να αναπνεύσουν, κάθε «κατάδυση ανάπαυσης» διαρκεί περίπου 20 λεπτά.

Η ομάδα των επιστημόνων συνέλεξε δεδομένα τοποθετώντας μικρούς αισθητήρες σε φάλαινες φυσητήρες στα ανοικτά της Νορβηγίας.

Οι αισθητήρες, οι οποίοι καταγράφουν τον ήχο και τις κινήσεις των ζώων σε 3D, κατέγραψαν καθαρούς ήχους φυσαλίδων, ενώ τα δεδομένα σχετικά με τις κινήσεις των θηλαστικών χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία μιας προσομοίωσης που έλαβε υπόψη την πυκνότητα των ιστών, την αντίσταση στο νερό και τους όγκους αερίων στο σώμα τους.

Η προσομοίωση επιβεβαίωσε ότι η απελευθέρωση φυσαλίδων μείωσε την άνωση των φαλαινών, επιτρέποντάς τους να παραμένουν βυθισμένες ενώ ξεκουράζονται.

Ο καθηγητής Μίλερ ανέφερε ότι τα αέρια πιθανώς συσσωρεύονται στο σώμα των φαλαινών όταν καταδύονται σε μεγάλα βάθη αναζητώντας τη λεία τους, παραμένοντας έως και μία ώρα σε βάθη που φτάνουν τα 2.000 μέτρα κάτω από την επιφάνεια.

«Κρατούν κυριολεκτικά την αναπνοή τους καθ’ όλη τη διάρκεια της κατάδυσης», είπε.

«Μερικά από τα αέρια που θα παραχθούν κατά τη διάρκεια της κατάδυσης θα είναι το διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο απελευθερώνεται αρκετά αργά από το σώμα, και το άζωτο, το οποίο είναι γνωστό ότι συσσωρεύεται υπό πίεση» εξήγησε.