Μελέτη σε περισσότερα από 4.000 παιδιά δείχνει ότι αυτή η… διασκεδαστική δραστηριότητα σχετίζεται με λιγότερες συναισθηματικές και συμπεριφορικές δυσκολίες αργότερα
Τα παιδιά που έπαιζαν συχνότερα σε εξωτερικούς χώρους από την ηλικία των 2 έως τα 4 έτη είχαν περισσότερες πιθανότητες να διατηρήσουν χαμηλά επίπεδα συναισθηματικών και συμπεριφορικών δυσκολιών μέχρι τα 8 τους, έδειξε νέα μελέτη.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο Journal of Child Psychology and Psychiatry, ανέλυσε στοιχεία από 4.151 παιδιά στη Σκωτία και αποτελεί την πρώτη μακροχρόνια μελέτη που εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στο υπαίθριο παιχνίδι κατά την προσχολική ηλικία και στην πορεία της ψυχικής υγείας τα επόμενα χρόνια.
Τα αποτελέσματα δεν αποδεικνύουν ότι το παιχνίδι έξω λειτουργεί από μόνο του προστατευτικά. Υποδεικνύουν, όμως, ότι μπορεί να αποτελεί έναν απλό και χαμηλού κόστους παράγοντα που αξίζει να λαμβάνεται υπόψη στην πρόληψη.
Πώς διεξήχθη η μελέτη
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Τα δεδομένα προήλθαν από τη διαχρονική ανάλυση Growing Up in Scotland. Όταν τα παιδιά ήταν περίπου 2, 3 και 4 ετών, οι γονείς τους κλήθηκαν να αναφέρουν πόσες ημέρες την προηγούμενη εβδομάδα είχαν τρέξει ή παίξει σε εξωτερικό χώρο.
Στη συνέχεια, όταν οι συμμετέχοντες έφτασαν στις ηλικίες των 4, 5, 6 και 8 ετών, οι γονείς συμπλήρωσαν τυποποιημένο ερωτηματολόγιο για τη συναισθηματική και συμπεριφορική τους κατάσταση. Εστίασαν σε δύο βασικές κατηγορίες συμπτωμάτων:
- τα εσωτερικευμένα, όπως το άγχος, η θλίψη και οι δυσκολίες στις σχέσεις με συνομηλίκους,
- τα εξωτερικευμένα, όπως η επιθετικότητα, η παρορμητικότητα, η υπερκινητικότητα και τα προβλήματα συμπεριφοράς.
Τρεις διαφορετικές πορείες
Τρεις διακριτές διαδρομές σε αμφότερες ομάδες εντοπίστηκαν. Η μεγάλη πλειονότητα των παιδιών διατήρησε χαμηλά και σταθερά επίπεδα δυσκολιών. Μικρότερες ομάδες παρουσίασαν είτε αυξανόμενα προβλήματα με την πάροδο του χρόνου είτε υψηλότερα συμπτώματα στην αρχή, τα οποία στη συνέχεια υποχώρησαν.
Στα εσωτερικευμένα συμπτώματα, περίπου το 87% ακολούθησε τη σταθερά χαμηλή πορεία. Στα εξωτερικευμένα, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν περίπου 82%.
Το συχνότερο υπαίθριο παιχνίδι στην προσχολική ηλικία συνδέθηκε με μεγαλύτερη πιθανότητα ένταξης στις ομάδες καλής και σταθερής ψυχικής υγείας.
Πώς μεταφράζεται η κάθε επιπλέον ημέρα παιχνιδιού
Για κάθε πρόσθετη ημέρα υπαίθριου παιχνιδιού μέσα σε μια τυπική εβδομάδα, οι πιθανότητες να ανήκει ένα παιδί στην ομάδα με χαμηλά και σταθερά συμπτώματα ήταν αυξημένες.
Συγκεκριμένα, η διαφορά υπολογίστηκε περίπου από 6% έως 14%. Όπως σημειώνουν οι συγγραφείς, το παιχνίδι έξω συνήθως περιλαμβάνει περισσότερη κίνηση, κοινωνική αλληλεπίδραση, επαφή με τη φύση και ευκαιρίες για εξερεύνηση. Παράλληλα, επιτρέπει στα παιδιά να έρχονται σε επαφή με μικρές δόσεις αβεβαιότητας και ελεγχόμενου κινδύνου.
Έτσι, μέσα από αυτές τις εμπειρίες μπορεί να αναπτύσσουν αυτοπεποίθηση, συναισθηματική ρύθμιση και αποτελεσματικότερους τρόπους διαχείρισης του φόβου.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η παροχή περισσότερων ευκαιριών στα μικρά παιδιά να παίζουν έξω θα μπορούσε να αποτελέσει έναν απλό και χαμηλού κόστους τρόπο υποστήριξης της ψυχικής τους υγείας», συνόψισε η επικεφαλής της έρευνας, καθηγήτρια Helen Dodd.
Διαβάστε επίσης
Το μυστικό για την ομαλή ανάπτυξη του παιδικού εγκεφάλου είναι διασκεδαστικό – Ανακαλύψτε το
Έξι δημιουργικά παιχνίδια που εξάπτουν τη φαντασία των παιδιών
