Σελήνη: Τα αποθέματα πάγου στους πόλους δεν επαρκούν για μαζικό εποικισμό
Η ιδέα ενός μαζικού εποικισμού της Σελήνης γεννήθηκε σε μεγάλο βαθμό μετά τον εντοπισμό πάγου μέσα σε πολικούς κρατήρες που βρίσκονται μονίμως στο σκοτάδι. Πρόκειται για περιοχές που λειτουργούν σαν ένα είδος αρχείου των προσκρούσεων αστεροειδών, το οποίο έχει διατηρηθεί για περισσότερα από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια.
Η ανακάλυψη αυτών των αποθεμάτων τροφοδότησε γρήγορα τις φιλοδοξίες μεγάλων επιχειρήσεων και δισεκατομμυριούχων της διαστημικής βιομηχανίας. Στα σχέδια και στα σενάρια άρχισαν να εμφανίζονται αγορές, βαριές βιομηχανίες, ακόμη και ολόκληρες πόλεις που θα μπορούσαν κάποτε να λειτουργούν σχεδόν αυτόνομα από τη Γη.
«Η παρουσία νερού στους πόλους της Σελήνης αλλάζει τα πάντα σε ό,τι αφορά την ανθρώπινη παρουσία εκεί», επισημαίνει ο αστροφυσικός Έλβις. Η ανακάλυψη του πάγου έκανε ξαφνικά πιο ρεαλιστική την προοπτική δημιουργίας μόνιμων εγκαταστάσεων, καθώς οι μελλοντικοί κάτοικοι δεν θα ήταν υποχρεωμένοι να μεταφέρουν κάθε απαραίτητο πόρο από τη Γη.
Η ενέργεια και το μεγάλο πρόβλημα του νερού
Η παραγωγή ενέργειας δεν θεωρείται ανυπέρβλητο εμπόδιο. Ορισμένα υψώματα κοντά στους σεληνιακούς πόλους δέχονται ηλιακό φως για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα και θα μπορούσαν θεωρητικά να φιλοξενήσουν μεγάλες φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις, παρέχοντας ενέργεια σε κατοικίες, βιομηχανικές μονάδες ή ακόμη και κέντρα δεδομένων.
Το πραγματικό πρόβλημα είναι το νερό. Χωρίς συστήματα ανακύκλωσης, τα διαθέσιμα αποθέματα θα μπορούσαν να εξαντληθούν μέσα σε ελάχιστα χρόνια. Ακόμη όμως και με τις πλέον προηγμένες τεχνολογίες, όπως εκείνες που χρησιμοποιούνται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και επιτρέπουν την ανάκτηση έως και του 98% του νερού, τα όρια παραμένουν αυστηρά.
Ένα θεωρητικό απόθεμα ενός δισεκατομμυρίου τόνων νερού θα μπορούσε να υποστηρίξει έναν πληθυσμό ενός εκατομμυρίου ανθρώπων για λίγο περισσότερο από έναν αιώνα. Και αυτή, όμως, μπορεί να αποδειχθεί υπερβολικά αισιόδοξη εκτίμηση.
Έως και 30 φορές μικρότερα τα αποθέματα
Οι νεότερες προβλέψεις περιορίζουν σημαντικά την εκτιμώμενη ποσότητα νερού στη Σελήνη, υποδεικνύοντας ότι τα πραγματικά διαθέσιμα αποθέματα ενδέχεται να είναι έως και 30 φορές μικρότερα από όσα υπολογιζόταν αρχικά.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, μια μεγάλη σεληνιακή μητρόπολη θα μπορούσε να εξαντλήσει τους υδάτινους πόρους της μέσα σε μόλις μία δεκαετία.
Πιο ρεαλιστικό ένα «σεληνιακό χωριό»
Η εικόνα αλλάζει εντυπωσιακά όταν η συζήτηση αφορά πολύ μικρότερους πληθυσμούς. Μια περιορισμένη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη φαίνεται πολύ πιο ρεαλιστική από την κατασκευή πόλεων εκατομμυρίων κατοίκων.
«Ένα σεληνιακό χωριό χιλίων ανθρώπων ή ακόμη και μια μικρή πόλη 10.000 κατοίκων θα μπορούσε να είναι βιώσιμη για αρκετούς αιώνες ή και περισσότερο», υπογραμμίζει ο Έλβις.
Έτσι, το μέλλον της ανθρώπινης παρουσίας στη Σελήνη ίσως να μη θυμίζει τις γιγαντιαίες μητροπόλεις της επιστημονικής φαντασίας. Πιθανότερο είναι να αρχίσει με μικρές, αυστηρά οργανωμένες κοινότητες, στις οποίες κάθε σταγόνα νερού θα ανακυκλώνεται και κάθε φυσικός πόρος θα αποτελεί πολύτιμο αγαθό.
