Παρέμεινε κλειστό για 5 εκατ. χρόνια: Το σπήλαιο με την εντυπωσιακή αίθουσα χορού που… αναπνέει
Βαθιά κάτω από την επιφάνεια του εδάφους στο Νέο Μεξικό, υπάρχει μια σπηλιά που αναπνέει. Ο λόγος για το σπήλαιο Σπήλαιο Λετσουγκίλα (Lechuguilla), γνωστό για τα ασυνήθιστα γεωλογικά χαρακτηριστικά και τους σπάνιους σχηματισμούς του.
Καθώς η ατμοσφαιρική πίεση έξω από το σπήλαιο αλλάζει, ο αέρας εισέρχεται και εξέρχεται από το σπήλαιο. Στα περισσότερα σπήλαια ο αέρας ρέει μέσα από αυτά, ένα φαινόμενο που συνήθως προκαλείται από τις μεταβαλλόμενες θερμοκρασίες και όχι από την ατμοσφαιρική πίεση.
Αυτός ο τύπος σπηλαίου είναι σπάνιος, όπως αναφέρει το discoverlife. Οι περισσότερες σπηλιές που… αναπνέουν έχουν βρεθεί στις ΗΠΑ, ενώ δύο έχουν επίσης εντοπιστεί στην Ευρώπη και μία στη Μαλαισία.
Επίσης είναι συνήθως πολύ μεγάλα σπήλαια. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι τέσσερα από τα δέκα μεγαλύτερα σπήλαια στον κόσμο είναι σπήλαια που αναπνέουν.
Ιστορία πέντε εκατομμυρίων ετών
Η χρονολόγηση των ορυκτών που περιέχουν το χημικό στοιχείο αργόν στο σπήλαιο έδειξε ότι το σπήλαιο σχηματίστηκε πριν από περίπου πέντε εκατομμύρια χρόνια.
Εκτείνεται βαθιά μέσα στα βουνά Γουαδελούπη και οι επιστήμονες μπόρεσαν να μελετήσουν πέντε ξεχωριστούς γεωλογικούς σχηματισμούς ήδη από το εσωτερικό του σπηλαίου.
Η πρόσβαση στο σπήλαιο Λετσουγκίλα είναι περιορισμένη, αλλά αν το επισκεφθείτε, πρέπει να κάνετε πεζοπορία στο Εθνικό Πάρκο «Carlsbad Caverns» και στη συνέχεια να κατεβείτε 17 μέτρα στην είσοδό του.
Ενώ τα περισσότερα γνωστά σπήλαια είναι επιγενή (σπήλαια που σχηματίζονται από επιφανειακά ύδατα που διαλύουν το βράχο), το σπήλαιο Lechuguilla είναι υπογενές. Τι σημαίνει αυτό; Το νερό ανεβαίνει από κάτω, αναμειγνύεται με το νερό της βροχής και διαλύει το βράχο.
Αυτό συμβάλλει στις τεράστιες ποσότητες σχηματισμών γύψου και θείου στο σπήλαιο. Σπάνιοι σχηματισμοί, όπως τα κιτρινωπά κοιτάσματα θείου και πολυέλαιοι από γύψο, τα οποία μπορούν να φτάσουν έως και τα 6,1 μέτρα.
Συνεργείο του BBC εξερεύνησε το σπήλαιο στις αρχές της δεκαετίας του 2000 για την εκπομπή Planet Earth για να απαθανατίσει πλάνα από αυτό το εντυπωσιακό περιβάλλον. Χρειάστηκαν δύο χρόνια για να λάβουν άδεια και να προχωρήσουν σε βιντεοσκόπηση.
Μόλις μπήκαν μέσα στο σπήλαιο, μετέφεραν οκτώ ώρες κινηματογραφικό εξοπλισμό μέσα από στενά περάσματα.
«Μόλις κατεβήκαμε τους Καταρράκτες Μπόλντερ, μια κατάβαση 60 μέτρων στο απόλυτο σκοτάδι, αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε γιατί βρισκόμασταν εδώ» δήλωσε ο παραγωγός Χιου Κόρντεϊ σε συνέντευξη Τύπου του BBC .
«Τεράστια κομμάτια λαξευμένου πάγου»
«Το δάπεδο στο σπήλαιο Glacier Bay έμοιαζε σαν να είχε σχηματιστεί από τεράστια κομμάτια λαξευμένου πάγου. Γρήγορα ακολούθησαν άλλοι χώροι των οποίων τα ονόματα περιγράφουν άψογα τα συναισθήματα των πρώτων εξερευνητών: το Πέρασμα της Χιονάτης, η Τίνσελταουν, η Γη του Δέους και το δωμάτιο με τα αγκαθωτά παγάκια» ανέφερε.
«Ενώ όλα τα διακοσμημένα σπήλαια που είχαμε δει ήταν αναμφίβολα εντυπωσιακά, τίποτα δεν μπορούσε να μας προετοιμάσει για την αίθουσα χορού Chandelier, όπου συλλογές κρυστάλλων μήκους έξι μέτρων κρέμονταν από την οροφή» τόνισε.
«Το θέαμα ήταν απόκοσμο. Ένιωσα σαν να με είχαν μικρύνει και να με είχαν κολλήσει σε μια μεγάλη άδεια κατάψυξη» σχολίασε ο ίδιος χαριτολογώντας.
