Οι λέξεις που επαναλαμβάνουν περισσότερο οι ψεύτες – Πώς η AI αποκωδικοποιεί τα γλωσσικά μοτίβα
Το ψέμα αποτελεί διαχρονικά ένα εγγενές στοιχείο της ανθρώπινης φύσης. Αν και η λαϊκή ρήση λέει πως «ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται» (ή ότι ο ψεύτης πιάνεται πιο γρήγορα από τον κουτσό), ειδικοί και ψυχολόγοι αναζητούν εδώ και χρόνια επιστημονικές μεθόδους για την ανίχνευσή του. Η ανάλυση των χειρονομιών, των εκφράσεων του προσώπου, αλλά και των συγκεκριμένων λέξεων που επιστρατεύει κανείς για να ξεφύγει, βρίσκονται στο μικροσκόπιο των ερευνητών.
Παρότι η αποκωδικοποίηση αυτών των μοτίβων δεν είναι εύκολη υπόθεση, η Τεχνητή Νοημοσύνη έρχεται να ρίξει φως στο θέμα. Σύμφωνα με την ανάλυση δεδομένων της AI, υπάρχει μια συγκεκριμένη σειρά λέξεων και φράσεων που χρησιμοποιούν συχνότερα όσοι προσπαθούν να κατασκευάσουν ή να αλλοιώσουν μια ιστορία.
Οι ψεύτες τείνουν να χρησιμοποιούν αυτές τις εκφράσεις για να χτίσουν μια πιο πειστική εικόνα ή για να αποφύγουν την αποκάλυψη. Το «πρόβλημα» γι’ αυτούς είναι ότι, όταν τις χρησιμοποιούν με επαναλαμβανόμενο τρόπο, γίνονται εύκολα αντιληπτοί.
Μέσα από μελέτες και αναλύσεις λόγου, η Τεχνητή Νοημοσύνη κατηγοριοποίησε τις λέξεις που εμφανίζονται με τη μεγαλύτερη συχνότητα σε παραπλανητικές συζητήσεις:
1. Λέξεις έμφασης (Intensifiers)
Χρησιμοποιούνται για να «ενισχύσουν» τεχνητά την αξιοπιστία μιας δήλωσης, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει πραγματικός λόγος.
«Στο ορκίζομαι»: Μια κλασική έκφραση που επιστρατεύεται για να ενισχύσει ένα ψέμα και να κερδίσει την εμπιστοσύνη του συνομιλητή.
«Πραγματικά» / «Όντως»: Χρησιμοποιείται για να δοθεί υπερβολική έμφαση σε έναν ισχυρισμό.
«Ειλικρινά»: Κατά ειρωνικό τρόπο, η λέξη αυτή χρησιμοποιείται συχνά στην προσπάθεια του ομιλητή να πείσει τους άλλους για την υποτιθέμενη εντιμότητά του.
2. Λέξεις υπεκφυγής (Evasion)
Στοχεύουν στο να κερδίσει ο ψεύτης χρόνο ή να προετοιμάσει το έδαφος για μια τροποποιημένη εκδοχή των γεγονότων.
«Λοιπόν…» / «Βασικά…»: Χρησιμοποιείται ως εργαλείο καθυστέρησης για να προλάβει ο εγκέφαλος να επεξεργαστεί μια πιο περίπλοκη (και ψεύτικη) απάντηση.
«Η αλήθεια είναι ότι…»: Εισάγει συνήθως μια νέα εκδοχή των γεγονότων, η οποία συχνά έρχεται σε αντίθεση με τα όσα ειπώθηκαν προηγουμένως.
«Στην πραγματικότητα…»: Αποτελεί συχνά ένδειξη ότι ο ομιλητής ετοιμάζεται να τροποποιήσει ή να ανασκευάσει μια προηγούμενη δήλωσή του.
3. Λέξεις απόλυτης άρνησης (Absolute Negation)
Χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν μια ψευδή αίσθηση σταθερότητας, ακόμα και όταν τα στοιχεία δείχνουν το αντίθετο.
«Ποτέ»: Επιστρατεύεται για να τονιστεί κατηγορηματικά ότι κάτι δεν συνέβη, αγνοώντας εσκεμμένα τις όποιες αποδείξεις.
«Πάντα»: Χρησιμοποιείται για να χτιστεί ένα προφίλ απόλυτης συνέπειες και αξιοπιστίας, παρόλο που η πραγματικότητα είναι σαφώς πιο περίπλοκη.
