Ο θυμός στα ενήλικα παιδιά κρύβει περισσότερα απ’ όσα φαίνονται. Ένας ψυχολόγος αναλύει τα 3 πιο συχνά λάθη των γονιών, προτείνοντας τρόπους για να γίνει η σχέση καλύτερη
Ο θυμός των παιδιών προς τους γονείς δεν τελειώνει με την ενηλικίωση. Ακόμα και όταν το παιδί περάσει τα 18, μπορεί να έρθει σε ρήξη με τον γονιό, σε υψηλούς μάλιστα τόνους και κατηγορίες.
Η σκληρή αλήθεια, σύμφωνα με τον Jeffrey Bernstein Ph.D., ψυχολόγο με πάνω από 35 χρόνια εμπειρίας με οικογένειες, είναι ότι και οι γονείς άθελά τους, ρίχνουν λάδι στη φωτιά. Με άρθρο του στο Psychology Today, εξηγεί τα τρία συνηθισμένα λάθη που κάνουν όταν το ενήλικο παιδί τους θυμώνει – και τις εναλλακτικές που μπορούν να βελτιώσουν τη σχέση.
1. Δίνετε υπερβολικά πολλές εξηγήσεις
Όταν προκύπτει ένταση, πολλοί γονείς σπεύδουν να εξηγήσουν τη θέση τους ή να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Στην περίπτωση μιας μητέρας που αναφέρει ο ίδιος από την πρακτική του, η κόρη της πελάτισσάς του εκνευριζόταν με την αμυντική στάση της. Φράσεις όπως «Δεν εννοούσα αυτό» ή «Με παρεξηγείς» απλά αύξαναν την ένταση.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Τι βοηθά: Αντί για λογικά επιχειρήματα, προτεραιότητα έχει η αναγνώριση του συναισθήματος σύμφωνα με τον ειδικό. Μια φράση όπως «Καταλαβαίνω πόσο σε έχει αναστατώσει αυτό» μπορεί να μειώσει την ένταση και να δημιουργήσει χώρο για ουσιαστική επικοινωνία, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα συμφωνία.
2. Προσαρμόζεστε υπερβολικά και αποφεύγετε τη σύγκρουση
Πολλοί γονείς προσπαθούν να διατηρήσουν την ηρεμία αποφεύγοντας δύσκολες συζητήσεις ή λέγοντας συνεχώς «ναι». «Βραχυπρόθεσμα, μπορεί να έχετε λιγότερες συγκρούσεις, αλλά μακροπρόθεσμα, τις καταπιέζετε και αργότερα θα εκραγούν. Δεν είναι καλό σχέδιο ούτε για εσάς ούτε για το ενήλικο παιδί σας» τονίζει ο ψυχολόγος.
Τι βοηθά: Η θέσπιση ήρεμων αλλά σαφών ορίων. Ως παράδειγμα, δίνει την περίπτωση άλλου θεραπευόμενου του, ο οποίος απαντά πλέον στον αντιδραστικό γιο του: «Σε νοιάζομαι, αλλά δεν είναι αποδεκτό να μου μιλάς με αυτόν τον τρόπο». Η σταθερότητα αυτή συμβάλλει σε μια πιο υγιή και ισορροπημένη σχέση.
3. Βιάζεστε να διορθώσετε το πρόβλημα
Όταν το παιδί δυσκολεύεται -οικονομικά, συναισθηματικά ή επαγγελματικά- η φυσική αντίδραση του γονιού είναι να παρέμβει άμεσα, προσφέροντας λύσεις ή πρακτική βοήθεια. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ειδικό, η συνεχής «διάσωση» μπορεί να καθυστερήσει την προσωπική του ανάπτυξη και να ενισχύσει την εξάρτηση. Την ίδια στιγμή, ο ίδιος θυμίζει ότι ο θυμός είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου: «Ο θυμός είναι ένα επιφανειακό συναίσθημα. Άλλα ισχυρά συναισθήματα συχνά κρύβονται από κάτω του, όπως η ντροπή, ο φόβος και ένα αίσθημα αδιεξόδου».
Τι βοηθά: Η μετάβαση από τον ρόλο του «διορθωτή» σε αυτόν του υποστηρικτή. Ερωτήσεις όπως «Ποιο πιστεύεις ότι είναι το επόμενο βήμα;» ή «Πώς μπορώ να σε βοηθήσω χωρίς να παρέμβω;» ενθαρρύνουν την αυτονομία. «Αυτή μπορεί να είναι μια τεράστια αλλαγή για το ενήλικο παιδί σας, καλώντας το να αναλάβει την ευθύνη αντί να αισθάνεται εξαρτημένο από εσάς» συμπληρώνει.
Συμπέρασμα
Ο ειδικός καταλήγει στο ότι οι γονείς δεν χρειάζεται να «λύσουν» τα πάντα. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι να αποτελούν μια σταθερή, ήρεμη παρουσία, θέτοντας υγιή όρια και προσφέροντας στήριξη χωρίς να αφαιρούν από το παιδί την ευθύνη της δικής του πορείας.
Διαβάστε επίσης
Τι σημαίνει τελικά οικογένεια; Έξι γυναίκες απαντούν
Γιατί το gentle parenting εξουθενώνει τους γονείς και πολλοί αναπολούν τον «μπαμπούλα»
