Οι υπολογιστές του 1977 που η NASA έβαλε στα Voyager λειτουργούν ακόμα στο διαστρικό διάστημα
Η επιτυχημένη αποστολή Artemis II της NASA και το ταξίδι της κάψουλας Orion πίσω από τη Σελήνη, θύμισε στον κόσμο ότι για να καταστούν δυνατά αυτά τα εντυπωσιακά επιτεύγματα χρειάζεται ένας μικρός στρατός ανθρώπων – και υπολογιστών.
Και ακριβώς όπως οι καθημερινοί χρήστες τεχνολογίας, έτσι και η NASA πρέπει να αναβαθμίζει τα συστήματά της από καιρό σε καιρό, και αυτά που τροφοδότησαν την αποστολή Artemis δεν έμοιαζαν καθόλου με τους προγόνους τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι πολύ παλαιότερες εκδόσεις, ακόμη και σχεδόν 50 ετών, δεν εξακολουθούν να λειτουργούν, επισημαίνει το Popular Science.
Πρόσφατα αναδημοσιευμένο αρχειακό βίντεο από το Κτίριο 230 του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης (JPL) της NASA στη νότια Καλιφόρνια δείχνει τον εξοπλισμό που υποστήριζε τις αποστολές Voyager 1 και 2, οι οποίες εκτοξεύθηκαν το 1977 για να εξερευνήσουν το ηλιακό σύστημα και συνεχίζουν ακόμη να λειτουργούν στο βαθύ διάστημα. Στο βίντεο που βλέπετε παρακάτω, φαίνονται υπολογιστές μεγέθους ψυγείου από εταιρείες όπως η Univac και η IBM, διάτρητες κάρτες για την επικοινωνία με τα σκάφη, μαγνητικές ταινίες και ένας τηλεπικοινωνιακός κόμβος γεμάτος τηλέφωνα και μικρές οθόνες.
Παρά την παλαιότητα αυτών των συστημάτων, τα Voyager εξακολουθούν να στέλνουν δεδομένα από απόσταση μεγαλύτερη των 25 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, έχοντας ήδη περάσει στον διαστρικό χώρο.
Στο διαστρικό διάστημα με… αρχαία τεχνολογία
Κάθε σκάφος Voyager διαθέτει τρία υπολογιστικά συστήματα, με συνολική μνήμη μόλις 69,63 kilobytes – λιγότερη από ένα συνηθισμένο αρχείο εικόνας JPEG. Τα επιστημονικά δεδομένα κωδικοποιούνται σε μια ψηφιακή συσκευή 8-track πριν μεταδοθούν πίσω στη Γη και, λόγω της εξαιρετικά περιορισμένης μνήμης, τα παλαιότερα δεδομένα διαγράφονται συνεχώς μόλις σταλούν.
Η μετάδοση γίνεται με ταχύτητα μόλις 160 bits ανά δευτερόλεπτο, ρυθμός απείρως μικρότερος ακόμη και από εκείνον των παλιών dial-up συνδέσεων στο Ίντερνετ. Για να ανιχνεύσει αυτά τα ολοένα και πιο αδύναμα σήματα, η NASA χρειάζεται τις μεγαλύτερες κεραίες που διαθέτει. Το γεγονός ότι όλα αυτά εξακολουθούν να λειτουργούν αποτελεί απόδειξη τόσο της τεχνικής υπεροχής της εποχής όσο και της έμφασης που έδινε η NASA στην ενσωμάτωση εφεδρικών εξαρτημάτων. Παρόλα αυτά, πολλά από αυτά τα εφεδρικά εξαρτήματα έχουν είτε χαλάσει είτε απενεργοποιηθεί για εξοικονόμηση ενέργειας. Τα ταξίδια των Voyager πλησιάζουν στο τέλος τους…
20.000 φορές ισχυρότερα μηχανήματα στην Artemis
Συγκριτικά, τα υπολογιστικά συστήματα της κάψουλας Orion στην αποστολή Artemis II μοιάζουν να έρχονται από ένα διαφορετικό σύμπαν. Σύμφωνα με την κατασκευάστρια Lockheed Martin, η υπολογιστική ισχύς της Orion είναι 20.000 φορές μεγαλύτερη από εκείνη που διέθεταν οι αποστολές Apollo και 25 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Οι κεντρικοί υπολογιστές της επικοινωνούν με τα υπόλοιπα αεροηλεκτρονικά συστήματα μέσω gigabit ethernet, ενώ όλα τα κρίσιμα υποσυστήματα είναι τριπλά εφεδρικά.
Η τεχνολογική αυτή απόσταση αναδεικνύει το πόσο έχει προχωρήσει η διαστημική μηχανική. Ταυτόχρονα, όμως, η αντοχή των Voyager υπενθυμίζει ότι ακόμη και τα συστήματα που σχεδιάστηκαν πριν από μισό αιώνα μπορούσαν να ανταποκριθούν σε ακραίες συνθήκες και να στηρίξουν ιστορικές αποστολές.
