Ο κ. Νίκος Μπελαβίλας καθηγητής Πολεοδομίας και ιστορίας της Πόλης στο ΕΜΠ, εξηγεί ότι η χώρα εξελίχθηκε σταδιακά, από τη δεκαετία του 1960 μέχρι σήμερα, σε έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Μεσογείου και τονίζει ότι, το πρόβλημα δεν είναι ο τουρισμός καθαυτός, αλλά η απουσία σχεδιασμού και ελέγχου όταν η ανάπτυξη ξεπερνά τις αντοχές των τοπικών κοινωνιών και των υποδομών.
Σε τελική ανάλυση, οι διακοπές 10 με 15 μέρες το χρόνο είναι μια κατάκτηση για τον εργαζόμενο στην εποχή μας και δεν θα πρέπει να τις δαιμονοποιούμαι.
Η αύξηση του αριθμού των επισκεπτών σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας, επηρεάζει τη στέγαση, τις μεταφορές, τις αξίες γης και τη χρήση του δημόσιου χώρου.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην Αθήνα, όπου η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων και η τουριστική ανάπτυξη του κέντρου συνδέονται με την αύξηση των ενοικίων και τη δυσκολία εύρεσης κατοικίας για τους μόνιμους κατοίκους. Παράλληλα, εξετάζονται ζητήματα όπως η κρουαζιέρα και η επιβάρυνση που προκαλεί στις μεταφορές και στις αστικές υποδομές.
