Για δεκαετίες, το Τρίγωνο των Βερμούδων υπήρξε συνώνυμο του ανεξήγητου. Αεροσκάφη που χάθηκαν από τα ραντάρ, πλοία που δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους, και αφηγήσεις που έφταναν από σκουληκότρυπες και εξωγήινες παρεμβάσεις έως πύλες σε άλλες διαστάσεις. Ένα από τα πιο ανθεκτικά σύγχρονα «μυστήρια» φαινόταν να αψηφά κάθε λογική ερμηνεία.
Η επιστήμη, όμως, τείνει να απογυμνώνει τους μύθους από το υπερφυσικό τους περίβλημα. Σύμφωνα με νεότερες γεωλογικές και ωκεανογραφικές προσεγγίσεις, η εξήγηση για όσα συνέβησαν στην περιοχή ανάμεσα στις Βερμούδες, το Πουέρτο Ρίκο και τις ακτές της Φλόριντα μπορεί να είναι πολύ πιο γήινη: εκρήξεις μεθανίου από τον ωκεάνιο βυθό.
Η περιοχή καλύπτει περίπου ένα εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα και χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη γεωλογική δομή. Υπό συγκεκριμένες συνθήκες, μεγάλες ποσότητες μεθανίου μπορούν να απελευθερωθούν από τα ιζήματα του βυθού και να ανέβουν προς την επιφάνεια. Όταν αυτό συμβαίνει, η πυκνότητα του νερού μειώνεται απότομα. Για ένα πλοίο, αυτό σημαίνει απώλεια πλευστότητας και σε ακραίες περιπτώσεις, αιφνίδια βύθιση χωρίς χρόνο αντίδρασης.
Το φαινόμενο δεν περιορίζεται μόνο στη ναυσιπλοΐα. Η απελευθέρωση αερίων μπορεί να επηρεάσει και την ατμόσφαιρα σε χαμηλό ύψος, δημιουργώντας συνθήκες που δυσχεραίνουν τη λειτουργία κινητήρων μικρών αεροσκαφών ή προκαλούν αστάθεια στις πτήσεις. Αν τέτοια επεισόδια ήταν παροδικά αλλά έντονα σε συγκεκριμένες περιόδους του 20ού αιώνα, τότε οι «αιχμές» εξαφανίσεων που καταγράφηκαν ιστορικά αποκτούν μια συνεκτική εξήγηση.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι η χρονικότητα. Πολλοί επιστήμονες θεωρούν πιθανό ότι το υποτιθέμενο «επικίνδυνο πεδίο» μεθανίου δεν ήταν μόνιμο. Αντίθετα, μπορεί να επρόκειτο για ένα γεωλογικά σύντομο αλλά εντυπωσιακό επεισόδιο, το οποίο άφησε ισχυρό αποτύπωμα στη συλλογική μνήμη των ναυτικών και των πιλότων και στη συνέχεια στη λαϊκή φαντασία.
Σήμερα, η περιοχή δεν εμφανίζει ασυνήθιστα ποσοστά ατυχημάτων σε σύγκριση με άλλα πολυσύχναστα περάσματα του πλανήτη. Αυτό ενισχύει την άποψη ότι το «μυστήριο» δεν εξαφανίστηκε επειδή λύθηκε, αλλά επειδή το φυσικό φαινόμενο που το γέννησε έπαψε να δρα.
Έτσι, το Τρίγωνο των Βερμούδων απομακρύνεται σταδιακά από τη σφαίρα της παραψυχολογίας και επιστρέφει εκεί όπου ανήκει: στη γεωλογία και τη φυσική. Όχι ως απόδειξη του ανεξήγητου, αλλά ως υπενθύμιση ότι η φύση, ακόμη και χωρίς μαγεία ή εξωγήινους, μπορεί να είναι αρκετά ισχυρή για να γράψει τους δικούς της θρύλους.
