Την υψηλότερη κορυφή της Αμερικής «πάτησαν» 8 λήπτες μοσχεύματος πνεύμονα

Η ομάδα έφτασε πάνω από τα 5.500 μ. (χωρίς επιπλέον οξυγόνο), σε μια ανάβαση που λειτούργησε και ως «ζωντανό εργαστήριο» για την προσαρμογή των πνευμόνων
Τον Ιανουάριο του 2026, 8 λήπτες μοσχεύματος πνεύμονα – μαζί με τους συνοδούς τους και ομάδα γιατρών από το MedUni Vienna – ανέβηκαν στο Ακονκάγκουα της Αργεντινής, την υψηλότερη κορυφή της Αμερικής (6.961 μ.). Η ανάβαση είχε διπλό χαρακτήρα: μια απαιτητική αθλητική πρόκληση και, ταυτόχρονα, μια οργανωμένη ιατρική αποστολή, με συνεχείς εξετάσεις και παρακολούθηση.
Τα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν βρίσκονται πλέον υπό επιστημονική αξιολόγηση στη Βιέννη, ενώ οι συμμετέχοντες παρουσίασαν την εμπειρία τους σε συνέντευξη Τύπου μετά την επιστροφή τους, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του MedUni Vienna.
Πιο αναλυτικά, η αποστολή έφερε στο προσκήνιο κάτι που για πολλούς μοιάζει αδιανόητο. Ασθενείς με μεταμοσχευμένο πνεύμονα να ανεβαίνουν πάνω από τα 5.500 μέτρα, χωρίς τη βοήθεια πρόσθετου οξυγόνου. Στην ομάδα συμμετείχαν λήπτες από την Αυστρία, την Ελβετία, τις ΗΠΑ, την Κροατία και τη Δανία, καθώς και ένας λήπτης μεταμόσχευσης ήπατος από την Ελβετία. Μοναδικός που έφτασε στην κορυφή του Ακονκάγκουα ήταν ο Helmut Steigersdorfer, λήπτης μεταμόσχευσης πνεύμονα από το 2002, συνοδευόμενος από οκτώ μέλη της ομάδας υποστήριξης. «Ήθελα να δείξω τι είναι δυνατό να επιτευχθεί υπό ελεγχόμενες συνθήκες με έναν πνεύμονα που μεταμοσχεύθηκε πριν από 24 χρόνια και έτσι να δώσω ελπίδα και αυτοπεποίθηση», ανέφερε ο 50χρονος.
Αντίστοιχα, η 31χρονη Stefanie Krenmayer από την Άνω Αυστρία, η οποία ζει με μεταμοσχευμένο πνεύμονα από το 2016, δήλωσε πως «το έργο αυτό συμβολίζει το θάρρος, το ομαδικό πνεύμα και την εμπιστοσύνη – στον εαυτό μου, στο σώμα μου και στους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μου». Το γεγονός ότι κατάφερε να φτάσει σε υψόμετρο άνω των 5.500 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στον Ακονκάγκουα την γέμισε με «υπερηφάνεια και ευγνωμοσύνη».
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
«Όχι μόνιμη αναπηρία, αλλά δυνατότητες»
Οι οργανωτές τόνισαν ότι τέτοιες αποστολές στοχεύουν να ανατρέψουν ένα στερεότυπο: ότι οι λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα είναι «καθηλωμένοι» ή μόνιμα περιορισμένοι. Αντίθετα, όπως περιέγραψε ο πνευμονολόγος της αποστολής, Peter Jaksch, μέσα από αυστηρή επιλογή συμμετεχόντων, συστηματική προετοιμασία και στενή ιατρική επίβλεψη, η αποστολή επιχειρεί να δείξει ότι η αντοχή και η προσαρμοστικότητα είναι εφικτές ακόμη και σε περιβάλλοντα με δραστική έλλειψη οξυγόνου.
Photo – Credits: Medical University Vienna
Σε αυτό το πλαίσιο, η ιατρική ομάδα του MedUni Vienna αντιμετώπισε την ανάβαση ως πεδίο έρευνας σε πραγματικό χρόνο. Πραγματοποιήθηκαν τακτικές αναλύσεις για να αξιολογηθεί η λειτουργία του οργανισμού – και ειδικά του μεταμοσχευμένου πνεύμονα – σε ακραίες συνθήκες. Συλλέχθηκαν – μεταξύ άλλων – δείγματα και ανοσολογικοί δείκτες, ενώ χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα αξιολόγησης με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης για την ανάλυση της πνευμονικής λειτουργίας και της προσαρμογής στο στρες.
Σύμφωνα με τους γιατρούς της αποστολής, δεν καταγράφηκαν ιατρικά επείγοντα περιστατικά. Αρκετοί συμμετέχοντες – μεταμοσχευμένοι και μη – εμφάνισαν τυπικά συμπτώματα οξείας ορεινής νόσου – ή νόσος των μεγάλων υψομέτρων – (πονοκέφαλο, διαταραχές ύπνου, ναυτία), τα οποία αντιμετωπίστηκαν φαρμακευτικά και δεν εξελίχθηκαν σε απειλητικές καταστάσεις. Οι υπεύθυνοι επισήμαναν ότι η επιτυχία της αποστολής υπογραμμίζει τι μπορεί να επιτευχθεί όταν η χειρουργική τεχνογνωσία συνδυάζεται με μακροχρόνια μετεγχειρητική φροντίδα.
Συμπέρασμα
Το MedUni Vienna και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βιέννης πραγματοποιούν, σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν, 100 έως 110 μεταμοσχεύσεις πνεύμονα ετησίως και συγκαταλέγονται στα κορυφαία κέντρα διεθνώς. Οι αποστολές σε μεγάλο υψόμετρο, πέρα από το συμβολικό τους βάρος, προσφέρουν πολύτιμα δεδομένα για το πώς ανταποκρίνεται ένας μεταμοσχευμένος οργανισμός σε ακραίο στρες. Ταυτόχρονα, λειτουργούν ως δημόσια υπενθύμιση ότι η μεταμόσχευση μπορεί να επιστρέψει όχι μόνο χρόνια αλλά και ποιότητα ζωής.
Διαβάστε επίσης
33χρονος άντεξε 48 ώρες χωρίς πνεύμονες μέχρι τη μεταμόσχευση – Η καινοτομία που τον έσωσε



