Πολιτική αντιπαράθεση σε… 120 δόσεις: Το ιδιωτικό χρέος θέμα – «κλειδί» στο δρόμο προς τις κάλπες
Παρά τις συνεχείς αντιπαραθέσεις και τις σκληρές κόντρες εντός και εκτός Βουλής, τα κόμματα συμφωνούν σε ένα δεδομένο: Το ιδιωτικό χρέος αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη χώρα, καθώς διογκώνεται χρόνο με το χρόνο και παρά τις κατά καιρούς ρυθμίσεις, δεν δείχνει καμία τάση αποκλιμάκωσης.
Με δεδομένο ότι τα χρέη των πολιτών είναι ο «ελέφαντας στο δωμάτιο» μέσα σε αυτό το δωμάτιο κυβέρνηση και αντιπολίτευση προσπαθούν να πείσουν ότι έχουν τη λύση, με προτάσεις που άλλοτε έχουν όρια και άλλοτε πλειοδοτούν.
Η μικρή συμμετοχή στις 72 δόσεις και το αίτημα των επαγγελματιών
Η κυβέρνηση ψήφισε πρόσφατα την ρύθμιση των 72 δόσεων, για οφειλές έως τις 31/12/23 με την πεποίθηση ότι αυτή τη ρύθμιση θα γίνει θετικά αποδεκτή από τους φορολογούμενους. Πλην όμως στους πρώτους μήνες της εφαρμογής του τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά. Τη στιγμή που ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν περίπου 4 εκατ. ΑΦΜ, αυτοί που εντάχθηκαν στην ρύθμιση ήταν μόλις 23.000 οφειλέτες.
Οι επαγγελματικές οργανώσεις των μικρομεσαίων δήλωσαν μεν ότι είναι ένα βήμα, αλλά επέμειναν στο πάγιο αίτημά τους για τις 120 δόσεις. Στην ίδιο μήκος κύματος και η αντιπολίτευση, με το μεν ΠΑΣΟΚ να λέει ότι η κυβέρνηση εφάρμοσε «εν μέρει» τη δική του πρόταση και την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα να επιμένει στην πρότασή της για διαγραφή προσαυξήσεων.
Σκληρή κόντρα για το πλαίσιο της ρύθμισης των 120 δόσεων
Ο πρωθυπουργός, χωρίς να υπάρξει καμία προηγούμενη διαρροή, ανακοίνωσε στο υπουργικό την επέκταση των 72 δόσεων σε 120, αλλά και μέτρα προστασίας των δανειοληπτών από την πολιτική των servicers αυστηροποιώντας το πλαίσιο.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης από βήμα της Βουλής μάλιστα προανήγγειλε την κατάθεση νέας τροπολογίας, που ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για τους οφειλέτες. Η κυβέρνηση, όπως ήταν αναμενόμενο απάντησε στο επιχείρημα «των μη κοστολογημένων εξαγγελιών» και υπενθύμισε τα μέτρα που έχει λάβει για την ενίσχυση των εισοδημάτων.
Η κυβέρνηση επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία ότι ανακοινώνει μέτρα «για τους συνεπείς», υπονοώντας ευθέως ότι μια λογική διαγραφής χρεών θα οδηγούσε με μία κουλτούρα μη πληρωμής των οφειλών προς το Δημόσιο. Πλην όμως το πρόβλημα της διόγκωσης των χρεών, λόγω των συνεχών προσαυξήσεων παραμένει, όχι γιατί το λέει η αντιπολίτευση, αλλά γιατί αυτό απατυπώνουν τα στοιχεία
Η ρύθμιση χρεών δεν είναι παροχή και με αυτή την έννοια δεν έχει δημοσιονομικό αποτύπωμα. Από την άλλη έντονο είναι το αποτύπωμα της μη είσπραξης των ληξιπρόθεσμων χρεών, καθώς στερεί μεγάλα ποσά από τα ταμεία του κράτους, ενώ ουσιαστικά αφήνει χιλιάδες εκτός οικονομικής δραστηριότητας, αφού δεν μπορούν να λάβουν φορολογική ή ασφαλιστική ενημερότητα.
Μετά το τέλος Οκτώβριο όταν και θα έχει ψηφιστεί στη Βουλή η ρύθμιση θα γίνει και το πραγματικό crash test για την απήχηση που θα έχει στους πολίτες.
Πάντως, όταν βρισκόμαστε σε εκλογική χρονιά αυξάνονται οι προσδοκίες. Δεν είναι σπάνιο όσο πλησιάζουμε προς τις κάλπες ότι μπορεί η κυβέρνηση «να δώσει κάτι παραπάνω», κάτι που παράλληλα θέτει σε κίνδυνο και τη νέα ρύθμιση για τις δόσεις, με ενδεχόμενη απροθυμία των πολιτών να εισαχθούν σ’ αυτή περιμένοντας «το καλύτερο».
