Ανακαλύφθηκαν δύο νέα είδη θαλάσσιων «αραχνών» στα νερά του Καναδά και των ΗΠΑ

Δύο νέα και άγνωστα μέχρι σήμερα είδη θαλάσσιων αραχνών ανακάλυψαν επιστήμονες στη Θάλασσα Σάλις, την περιοχή που εκτείνεται ανάμεσα στη Βρετανική Κολομβία του Καναδά και την πολιτεία της Ουάσινγκτον στις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με το CNNi, η ανακάλυψη έγινε κατά τη διάρκεια καταδύσεων σε βάθη έως 18 μέτρων, από τον Σεπτέμβριο του 2023 έως τον Αύγουστο του 2024.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Organisms Diversity & Evolution, περιγράφει δύο ξεχωριστά είδη με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα οποία συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας της περιοχής.

Αράχνη με τριχωτά πόδια και κόκκινα μάτια

Το πρώτο είδος ονομάστηκε Callipallene pilosuspedes και ξεχωρίζει για τα μακριά, καμπυλωτά αγκάθια που καλύπτουν τα κάτω τμήματα των ποδιών του. Η ονομασία του προέρχεται από τις λατινικές λέξεις pilosus «τριχωτός» και pedes «πόδια».

Το ιδιαίτερο αυτό πλάσμα διαθέτει λεπτό κορμό, κόκκινα μάτια, τρία χείλη γύρω από το άνοιγμα του τριγωνικού στόματός του και μικρές δαγκάνες.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας παρατήρησαν ότι τα εξαρτήματα αυτά είναι εξαιρετικά ευέλικτα και λειτουργούν ως εργαλεία περιποίησης. Κάτω από το μικροσκόπιο είδαν το ζώο να τυλίγει τα ωοφόρα άκρα γύρω από τα πόδια του και να καθαρίζει το σώμα του με τη βοήθεια μικροσκοπικών αγκαθιών που μοιάζουν με χτένι.

Αράχνη σε σχήμα κλεψύδρας, μαύρα μάτια και δαγκάνες

Το δεύτερο είδος, Tanystylum kiixin, παρουσιάζει σημαντικές διαφορές. Τα ωοφόρα άκρα του είναι πολύ μικρότερα και λιγότερο ευκίνητα, γεγονός που το καθιστά ουσιαστικά ανίκανο να αυτοκαθαρίζεται αποτελεσματικά.

Η ονομασία «Κίχιν», προέρχεται από τον ήχο των κυμάτων που σπάνε στη βάση ενός αρχαίου αυτόχθονου οικισμού κοντά στην περιοχή όπου εντοπίστηκε το είδος.

Το ζώο διαθέτει κοιλιά σε σχήμα κλεψύδρας, μαύρα μάτια και δαγκάνες που θυμίζουν μικρά εξογκώματα. Παρουσιάζει επίσης ένα ιδιαίτερα ασυνήθιστο χαρακτηριστικό. Ενώ είναι το ίδιο παράσιτο, συχνά βρίσκεται καλυμμένο από ακόμη μικρότερα παράσιτα.

Αρχαίοι κάτοικοι των ωκεανών

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι θαλάσσιες αράχνες εμφανίστηκαν πριν από περίπου 500 εκατομμύρια χρόνια και μέχρι σήμερα έχουν αναγνωριστεί σχεδόν 1.400 διαφορετικά είδη παγκοσμίως.

Παρότι το όνομά τους παραπέμπει σε αράχνες, στην πραγματικότητα δεν είναι αληθινές αράχνες. Συγγενεύουν, ωστόσο, με τις αράχνες, τους σκορπιούς και τους πεταλόμορφους κάβουρες.

Τα θαλάσσια αυτά αρθρόποδα ζουν στον πυθμένα των ωκεανών, περπατούν πάνω σε φύκια ή άλλα θαλάσσια ζώα και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν ακόμη και να κινούνται στην επιφάνεια του νερού. Το μέγεθός τους κυμαίνεται από λιγότερο από ένα εκατοστό έως και 70 εκατοστά.

Διαθέτουν συνήθως τέσσερα τμήματα σώματος και τέσσερα ζεύγη μακριών ποδιών, αν και ορισμένα είδη μπορεί να έχουν έως και δώδεκα πόδια. Τα είδη που ζουν σε ρηχά νερά έχουν συχνά τέσσερα μάτια.

Ένα σώμα γεμάτο ιδιαιτερότητες

Οι θαλάσσιες αράχνες είναι γνωστές για την παράξενη ανατομία τους. Το στόμα τους είναι συχνά μεγαλύτερο από το υπόλοιπο σώμα και χρησιμοποιείται για να απομυζούν υγρά από μαλακόσωμα ασπόνδυλα. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι τμήματα του πεπτικού και του αναπαραγωγικού τους συστήματος εκτείνονται μέσα στα πόδια τους.

Παράλληλα, τα αρσενικά αναλαμβάνουν τη φροντίδα των αυγών, μεταφέροντάς τα πάνω σε ειδικά πόδια μέχρι να εκκολαφθούν.

Γιατί η ανακάλυψη θεωρείται σημαντική

Οι ερευνητές αποφάσισαν να μελετήσουν τις θαλάσσιες αράχνες της Θάλασσας Σάλις επειδή, παρά τον πλούτο της θαλάσσιας ζωής της περιοχής, είχαν καταγραφεί αξιόπιστα μόλις 17 είδη.

Ο επικεφαλής της έρευνας, βιολόγος Κόρμακ Τόλερ-Σκοτ, δήλωσε ότι το ενδιαφέρον του επικεντρώθηκε στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και της ανθρώπινης δραστηριότητας στα θαλάσσια ασπόνδυλα της περιοχής.

Όπως εξήγησε, η έλλειψη γνώσεων γύρω από τα είδη που ζουν εκεί καθιστά δύσκολη την αξιολόγηση των απειλών που αντιμετωπίζουν. Με τις ακτές της Θάλασσας Σάλις να αναπτύσσονται ταχύτατα και να φιλοξενούν ολοένα μεγαλύτερο ανθρώπινο πληθυσμό, η καταγραφή της βιοποικιλότητας θεωρείται κρίσιμο βήμα για τον σχεδιασμό αποτελεσματικών μέτρων προστασίας και διατήρησης του ευαίσθητου θαλάσσιου οικοσυστήματος.