Ο διπλόδοκος δεν ζούσε μόνο στην Αμερική – Η ανακάλυψη που ξαναγράφει την ιστορία των δεινοσαύρων
Μια σημαντική παλαιοντολογική ανακάλυψη στην Τερουέλ της Ισπανίας φέρνει νέα δεδομένα για την εξάπλωση του διπλόδοκου. Ερευνητές εντόπισαν για πρώτη φορά απολιθώματα του εμβληματικού δεινόσαυρου στην Ευρώπη, αποδεικνύοντας ότι δεν περιοριζόταν στη Βόρεια Αμερική.
Μέχρι πρόσφατα, ήταν γνωστό πως όλοι οι διπλόδοκοι – σαυρόποδοι δεινόσαυροι μήκους 25 μέτρων που έζησαν πριν από περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια – προέρχονταν από τον Σχηματισμό Μόρισον στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πρόσφατη ανακάλυψη στο Λα Τεχερία (Ελ Καστεγιάρ, Τερουέλ) αμφισβητεί αυτή την αντίληψη, σύμφωνα με τους ερευνητές του Ιδρύματος Παλαιοντολογικού Συγκροτήματος Τερουέλ-Dinópolis, όπως αναφέρεται στο Journal of Vertebrate Paleontology.
Η ανακάλυψη θεωρείται ένας από τους πιο πλήρεις σκελετούς διπλοδοκίδη στην Ευρώπη, προσφέροντας νέα δεδομένα για τη γεωγραφική εξάπλωση των δεινοσαύρων κατά την Ύστερη Ιουρασική περίοδο.
Οι παλαιοντολόγοι του Dinópolis εντόπισαν 14 ουραίους σπονδύλους του σαυρόποδου, σε εξαιρετική κατάσταση διατήρησης, καθώς και διάφορα οστά σε σχήμα “V” (chevrons). Τα σαυρόποδα, γνωστά ως “μακρυλαίμηδες”, ήταν φυτοφάγα, τετράποδα ζώα με μακριές ουρές και λαιμό, αλλά μικρό κεφάλι σε σχέση με το σώμα τους. Στην ομάδα αυτή, οι διπλοδοκίδες ξεχωρίζουν για τις ιδιαίτερα μακριές ουρές τους.
Ο Sergio Sánchez Fenollosa, παλαιοντολόγος και συγγραφέας του σχετικού άρθρου, σημειώνει πως η ανακάλυψη ήταν συναρπαστική, καθώς τα ευρήματα αποκάλυπταν σταδιακά την ταυτότητα του δεινόσαυρου. Όπως αναφέρει, από τα πρώτα στάδια της μελέτης παρατηρήθηκαν ομοιότητες με σαυρόποδα διπλοδοκίνα και, με περαιτέρω αναλύσεις, επιβεβαιώθηκε ότι επρόκειτο για διπλόδοκο.
Νέα στοιχεία για τις μετακινήσεις των δεινοσαύρων
Σύμφωνα με τον παλαιοντολόγο, το αποτέλεσμα της ανασκαφής συνιστά μία από τις πιο ισχυρές παλαιοντολογικές αποδείξεις για τη μετακίνηση και ανταλλαγή πανίδας μεταξύ Βόρειας Αμερικής και Ευρώπης μέσω του πρωτο-Ατλαντικού κατά την Ύστερη Ιουρασική περίοδο. Το εύρημα αυτό ενισχύει την κατανόηση των ιβηρικών οικοσυστημάτων του Μεσοζωικού αιώνα και της ποικιλομορφίας των σαυρόποδων δεινοσαύρων της ευρωπαϊκής Ιουρασικής περιόδου.
Τα απολιθώματα δεινοσαύρων από το τέλος της Ιουρασικής και την αρχή της Κρητιδικής περιόδου είναι σχετικά συχνά στην Ιβηρική Χερσόνησο, με συγκεντρώσεις στην πορτογαλική ακτή, την ακτή της Αστούριας και την Ιβηρική οροσειρά.
Ο διπλόδοκος της Τερουέλ και η σημασία του
Ο διπλόδοκος της Τερουέλ έζησε πριν από 150 εκατομμύρια χρόνια, προς το τέλος της Ιουρασικής περιόδου. Η παρουσία του στην Ευρώπη αποτελεί πειστική απόδειξη ότι οι δεινόσαυροι μπορούσαν να μεταναστεύσουν μεταξύ των δύο ηπείρων, πιθανόν διασχίζοντας προσωρινές χερσαίες γέφυρες που σχηματίζονταν λόγω θαλάσσιων μετατοπίσεων του πρωτο-Ατλαντικού.
Ο Diplodocus είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους δεινόσαυρους παγκοσμίως, γνωστός για το τεράστιο μήκος του. Από την ανακάλυψή του στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1878, αντίγραφα σκελετών του έχουν εκτεθεί σε μεγάλα μουσεία φυσικής ιστορίας, καθιστώντας τον σύμβολο της παλαιοντολογίας και ιδιαίτερα αγαπητό στο ευρύ κοινό.
Γιγαντιαίοι σαυρόποδες στην Ισπανία
Ο Alberto Cobos, γενικός διευθυντής του Ιδρύματος Dinópolis, επισημαίνει πως το δείγμα από το El Castellar παρουσιάζει ομοιότητες με τους βορειοαμερικανικούς συγγενείς του (Diplodocus hallorum). Αυτό το κατατάσσει στους γιγαντιαίους σαυρόποδες της Ισπανικής Ιουρασικής περιόδου, μαζί με άλλα είδη όπως ο Turiasaurus και ο Losillasaurus.
Η ανακάλυψη αυτή προσφέρει νέες πληροφορίες για την ποικιλομορφία των δεινοσαύρων στα ανατολικά της Ιβηρικής Χερσονήσου. Η περιοχή έχει αποδώσει πληθώρα σκελετών δεινοσαύρων, συμπεριλαμβανομένων σαυρόποδων, θερόποδων, στεγόσαυρων και ορνιθόποδων, γεγονός που καταδεικνύει την ύπαρξη σύνθετων και ποικιλόμορφων οικοσυστημάτων.
Τα απολιθώματα που ανακαλύφθηκαν εκτίθενται στην αίθουσα δεινοσαύρων του Αραγονικού Μουσείου Παλαιοντολογίας, στο Dinópolis της Τερουέλ.
