Ariane 6: Το ρεκτιφιέ που θα μετατρέψει τον τεράστιο ευρωπαϊκό πύραυλο σε διαστημόπλοιο για επανδρωμένες αποστολές
Μέχρι σήμερα ο Ariane 6 έχει μεταφέρει στο Διάστημα δορυφόρους, όχι ανθρώπους.
Τώρα, όμως, ο μεγαλύτερος ευρωπαϊκός πύραυλος μπορεί να μπει σε ένα εντελώς διαφορετικό «κοστούμι»: αυτό του πυραύλου που θα στέλνει Ευρωπαίους αστροναύτες σε τροχιά.
Η ιδέα δεν απαιτεί έναν καινούργιο πύραυλο από λευκό χαρτί.
Ο Ariane 6 είναι ήδη ένα ισχυρό και ευέλικτο σύστημα εκτόξευσης, σχεδιασμένο να μεταφέρει διαφορετικούς τύπους φορτίων από τη χαμηλή γήινη τροχιά έως και αποστολές βαθύτερου Διαστήματος.
Από τεχνικής πλευράς μπορεί να αποτελέσει τη βάση για επανδρωμένες πτήσεις. Χρειάζεται όμως ένα μεγάλο «ρεκτιφιέ».
Πρώτα απ’ όλα, θα πρέπει να προσαρμοστεί ώστε να μπορεί να μεταφέρει μια κάψουλα με αστροναύτες και να διαθέτει σύστημα που θα επιτρέπει στο πλήρωμα να εγκαταλείψει το όχημα σε περίπτωση σοβαρής βλάβης κατά την εκτόξευση. Αντίστοιχες αλλαγές θα απαιτηθούν στις διαδικασίες ασφαλείας και στην εξέδρα εκτόξευσης.
Από το Κουρού στη Σελήνη;
Ο Ariane 6 ξεκίνησε τις πτήσεις του τον Ιούλιο του 2024, από το Ευρωπαϊκό Διαστημικό Κέντρο στο Κουρού της Γαλλικής Γουιάνας. Εκεί, κοντά στον Ισημερινό, βρίσκεται η πύλη της Ευρώπης προς το Διάστημα.
Από την πρώτη του αποστολή μέχρι σήμερα, ο πύραυλος έχει αναλάβει ένα ολοένα μεγαλύτερο μέρος των ευρωπαϊκών διαστημικών αναγκών.
Έχει μεταφέρει δορυφόρους παρατήρησης της Γης, μετεωρολογικούς και τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους, δορυφόρους του ευρωπαϊκού συστήματος πλοήγησης Galileo, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί και για την εκτόξευση μεγάλων συστοιχιών εμπορικών δορυφόρων.
Ο Ariane 6 διαθέτει έναν κύριο πυρήνα με κινητήρα Vulcain και ένα ανώτερο στάδιο με τον επανεκκινήσιμο κινητήρα Vinci.
Η δυνατότητα επανεκκίνησης του δεύτερου κινητήρα επιτρέπει στον πύραυλο να αλλάζει τροχιά και να τοποθετεί διαφορετικά φορτία σε διαφορετικές τροχιές κατά την ίδια αποστολή.
Η ισχυρότερη έκδοσή του, ο Ariane 64, διαθέτει τέσσερις ενισχυτές στερεού καυσίμου και μπορεί να μεταφέρει ακόμη μεγαλύτερα φορτία.
Είναι αυτός ο «βαρύς» Ariane 6 που θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για τις πιο φιλόδοξες ευρωπαϊκές αποστολές.
Ποιοι πηγαίνουν σήμερα ανθρώπους στο Διάστημα
Η εικόνα αποκαλύπτει και το ευρωπαϊκό κενό. Σήμερα η Ευρώπη δεν διαθέτει δικό της επανδρωμένο διαστημόπλοιο. Οι Ευρωπαίοι αστροναύτες ταξιδεύουν στο Διάστημα με αμερικανικά ή ρωσικά συστήματα.
Το αμερικανικό Crew Dragon της SpaceX πραγματοποιεί τακτικές επανδρωμένες πτήσεις προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Η Ρωσία εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το Soyuz, ενώ η Κίνα διαθέτει το δικό της Shenzhou για τις αποστολές προς τον κινεζικό διαστημικό σταθμό. Το Starliner της Boeing έχει πραγματοποιήσει επανδρωμένη δοκιμαστική πτήση, αλλά δεν έχει ακόμη περάσει στο στάδιο των τακτικών επιχειρησιακών αποστολών.
Αυτό είναι και το μεγάλο ευρωπαϊκό πρόβλημα. Για δεκαετίες, η Ευρώπη μπορούσε να σχεδιάζει επιστημονικές αποστολές, να κατασκευάζει δορυφόρους και να συμμετέχει στη λειτουργία του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, αλλά για να στείλει ανθρώπους στο Διάστημα έπρεπε να επιβιβαστεί σε ένα αμερικανικό ή ρωσικό διαστημόπλοιο.
Τώρα, καθώς η αμερικανική διαστημική πολιτική αλλάζει και η Ευρώπη θέλει μεγαλύτερη αυτονομία, το ερώτημα γίνεται επιτακτικό: μπορεί να αποκτήσει δικό της δρόμο προς το Διάστημα;
Η απάντηση μπορεί να κρύβεται στον Ariane 6.
Για να γίνει, όμως, ο σημερινός πύραυλος «διαστημόπλοιο» για ανθρώπους, δεν αρκεί να αλλάξει απλώς το φορτίο στην κορυφή του.
Χρειάζεται μια ειδικά σχεδιασμένη κάψουλα, σύστημα διάσωσης, νέες υποδομές και, κυρίως, εξαντλητικές δοκιμές και πιστοποιήσεις ασφαλείας.
Το σχέδιο είναι φιλόδοξο. Αλλά το διακύβευμα είναι ακόμη μεγαλύτερο: ο Ariane 6 μπορεί να πάψει να είναι απλώς το «φορτηγό» της Ευρώπης προς το Διάστημα και να γίνει, για πρώτη φορά, το εισιτήριό της για μια πραγματικά ανεξάρτητη παρουσία εκεί πάνω.
