Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Νοσοκομειακών Ψυχολόγων ζητά την άμεση ανάκληση οδηγίας της 2ης ΥΠΕ που αναθέτει σε ψυχολόγους τη συνεχή επιτήρηση ασθενούς υψηλού αυτοκτονικού κινδύνου, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για καθήκον εκτός των επαγγελματικών τους αρμοδιοτήτων
Αντιδρά ο Πανελλήνιος Σύλλογος Νοσοκομειακών Ψυχολόγων (ΠΑΝΣΥΝΟΨΥ) σε οδηγία της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) που ζητά από εφημερεύοντες ψυχολόγους να βρίσκονται συνεχώς δίπλα σε ανήλικη ασθενή υψηλού αυτοκτονικού κινδύνου, η οποία νοσηλεύεται σε ψυχιατρική κλινική ενηλίκων.
Ο Σύλλογος υποστηρίζει ότι η συνεχής επιτήρηση ενός ασθενούς αποτελεί καθήκον νοσηλευτικής φροντίδας και μέτρο ασφάλειας, όχι ψυχολογική ή θεραπευτική παρέμβαση. Τονίζει δε ότι η ανάθεση αυτού του ρόλου στους ψυχολόγους αλλοιώνει το επαγγελματικό τους αντικείμενο, δημιουργεί ασάφεια ευθυνών και επιχειρεί να καλύψει τα σοβαρά κενά στελέχωσης των υπηρεσιών ψυχικής υγείας.
«Η φυσική επιτήρηση ενός νοσηλευόμενου ασθενούς με αποκλειστικό σκοπό την αποτροπή αυτοτραυματισμού ή αυτοκτονίας δεν αποτελεί ψυχολογική πράξη, ούτε προβλέπεται από το επιστημονικό αντικείμενο και τις επαγγελματικές αρμοδιότητες των ψυχολόγων.
Η απόπειρα παρουσίασης του συγκεκριμένου καθήκοντος ως εφαρμογής «τεχνικών αποκλιμάκωσης» είναι επιστημονικά προβληματική. Οι τεχνικές αποκλιμάκωσης αποτελούν εξειδικευμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις που εφαρμόζονται στο πλαίσιο επικοινωνίας και διαχείρισης κρίσης και όχι μηχανισμούς επιτήρησης ενός ασθενούς που βρίσκεται υπό περιορισμό ή σε καθεστώς συνεχούς παρακολούθησης λόγω άμεσου κινδύνου για τη ζωή του. Η αποκλιμάκωση δεν ταυτίζεται με τη φύλαξη. Η συνεχής παραμονή δίπλα σε έναν ασθενή με αποκλειστικό σκοπό την αποτροπή αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς συνιστά πρακτική επιτήρησης και όχι ψυχολογική παρέμβαση», σημειώνει ο Σύλλογος σε ανακοίνωσή του, και προσθέτει:
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
«Οι ψυχολόγοι δεν προσλαμβάνονται, δεν εκπαιδεύονται και δεν ασφαλίζονται επαγγελματικά για να λειτουργούν ως προσωπικό επιτήρησης. Ο ρόλος τους είναι η ψυχολογική αξιολόγηση, η θεραπευτική παρέμβαση, η διαχείριση κρίσης στο πλαίσιο της επιστημονικής τους ειδικότητας και η συμμετοχή στη διεπιστημονική ομάδα. Η μετατροπή τους σε πρόσωπα συνεχούς φυσικής επιτήρησης ενός ασθενούς αλλοιώνει τον επαγγελματικό τους ρόλο, δημιουργεί σύγχυση αρμοδιοτήτων και εγείρει σοβαρά ζητήματα ευθύνης σε περίπτωση δυσμενούς συμβάντος. Οι ψυχολόγοι δεν μπορούν και δεν πρέπει να υποκαθιστούν επαγγελματίες άλλων ειδικοτήτων ούτε να μετατρέπονται σε προσωπικό φύλαξης προκειμένου να καλυφθούν λειτουργικά κενά των υπηρεσιών».
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί κατά τους ψυχολόγους ότι η συγκεκριμένη πρακτική εμφανίζεται ως λύση σε ένα πρόβλημα που στην πραγματικότητα αφορά τις δραματικές ελλείψεις προσωπικού, όπως λένε. «Είναι προφανές ότι η υποστελέχωση των ψυχιατρικών υπηρεσιών, και ειδικότερα η ανεπάρκεια νοσηλευτικού προσωπικού, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με πρόχειρες μεταφορές καθηκόντων από τη μία επαγγελματική ομάδα στην άλλη. Οι ελλείψεις δεν καλύπτονται με «μπαλώματα». Η ασφάλεια των ασθενών δεν διασφαλίζεται με διοικητικές ακροβασίες και αυθαίρετες αναθέσεις καθηκόντων.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν αναλογιστεί κανείς ότι μόλις πριν από λίγο καιρό βιώσαμε το τραγικό περιστατικό στην ΠΝΜΨΥ Αττικής. Το περιστατικό αυτό ανέδειξε με τον πλέον οδυνηρό τρόπο τις συνέπειες της χρόνιας υποστελέχωσης, της απουσίας θεραπευτικής ατμόσφαιρας στις κλινικές λόγω υποστελέχωσης και υπερφόρτωσης των επαγγελματιών, των ελλιπών μέτρων ασφαλείας και της αδυναμίας των υπηρεσιών να λειτουργήσουν με επαρκές προσωπικό και σαφείς διαδικασίες. Αντί η Πολιτεία να ενισχύσει ουσιαστικά τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας, παρακολουθούμε την αναπαραγωγή της ίδιας λογικής της διαχείρισης της έλλειψης μέσω μεταφοράς ευθυνών σε επαγγελματίες που δεν έχουν ούτε την αρμοδιότητα ούτε τον θεσμικό ρόλο να τις αναλάβουν».
Διαβάστε επίσης
Αυτοκτονίες εφήβων: Κίνδυνος μιμητισμού από την προβολή τους – Ο ΠΟΥ προειδοποιεί
Στο Καραμανδάνειο 14χρονη που αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει
Αυτοκτονία νέων: Κοινωνικό σύμπτωμα και όχι ατομική τραγωδία – Ανάγκη για άμεση θεσμική δράση
