Στις δύσκολες στιγμές, η φιλία μπορεί να λειτουργήσει ως σημείο σταθερότητας και ουσιαστικής στήριξης – Όχι για να μας σώσει, αλλά για να μας θυμίσει ότι δεν είμαστε μόνοι, θυμίζει η χολιγουντιανή ηθοποιός
Λένε πως οι φίλοι είναι η οικογένεια που διαλέγουμε. Στις δύσκολες στιγμές, είναι εκείνοι που στέκονται στο πλάι μας, μας στηρίζουν και μας ακούνε με υπομονή. Είναι παρόντες στις πιο χαρούμενες, αλλά και στις πιο θλιβερές στιγμές της ζωής μας. Κάπως έτσι, η αληθινή φιλία μετατρέπεται σ’ ένα σημείο σταθερότητας – ειδικά όταν η ζωή φαίνεται αβάσταχτη.
Αυτό ακριβώς περιέγραψε πρόσφατα η Σαρλίζ Θερόν, σε συνέντευξή της στο podcast «Call Her Daddy» και την Alex Cooper. Η ηθοποιός μίλησε, συγκεκριμένα, για τον ουσιαστικό ρόλο που παίζουν οι φίλοι στη ζωή της και χαρακτήρισε τη φιλία ως μια αληθινή «σανίδα σωτηρίας».
Μιλώντας για την προσωπική της ζωή, η Θερόν παραδέχθηκε ότι, στο παρελθόν, είχε δεσμό με ναρκισσιστικούς συντρόφους, με αποτέλεσμα, πολλές φορές, να αποσιωπά τις δικές της ανάγκες, να αποφεύγει συγκρούσεις και να προσαρμόζεται σε επιβλαβείς συμπεριφορές. Μέσα απ’ αυτές τις εμπειρίες, κατάλαβε έμπρακτα την αληθινή έννοια της υποστηρικτικής φιλίας, όπως εξομολογείται.
Για την ηθοποιό, ένας καλός φίλος «δεν είναι κάποιος που σου λέει τι να κάνεις ή σε ωθεί να πάρεις αποφάσεις πριν να είσαι έτοιμος. Αντίθετα, είναι κάποιος που περπατά δίπλα σου, σε υποστηρίζει και σου δίνει χώρο, ενώ εσύ σιγά – σιγά βρίσκεις το δικό σου δρόμο».
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Η κλινική ψυχολόγος María José Ortolà Sastre συμφωνεί: Ένας «φίλος-σωτήρας» είναι κάποιος που παραμένει δίπλα σου ακόμα και όταν η πρόοδος δεν είναι ξεκάθαρη. «Είναι στο πλάι σου όταν είσαι μπερδεμένος, όταν επαναλαμβάνεις την ίδια ιστορία, όταν τη μια μέρα νιώθεις δυνατός και την επόμενη καταρρέεις. Καταλαβαίνουν ότι το να αφήσεις κάτι τοξικό δεν είναι μια ευθεία γραμμή», εξηγεί.
Αυτός ο τύπος φίλου, προσθέτει, δεν επιβάλλει αποφάσεις, ούτε κανονικοποιεί ό,τι προκαλεί πόνο. Αντίθετα, σε βοηθά να επανασυνδεθείς με τον εαυτό σου, υπενθυμίζοντάς σου ποιος είσαι όταν αρχίζεις να το ξεχνάς. Το πιο σημαντικό είναι ότι προσφέρει υποστήριξη, χωρίς να εισβάλλει στον προσωπικό σου χώρο.
Τα όρια του «φίλου-σωτήρα»
Ακόμη και ο πιο υποστηρικτικός φίλος, όμως, πρέπει να προστατεύσει και τη δική του ευημερία. Η Ortolà Sastre τονίζει τη σημασία της ρύθμισης των συναισθημάτων, της θέσπισης ρόλων και ορίων και της συνολικής υγείας της σχέσης. «Πρέπει να υπάρχει ένα όριο», εξηγεί. «Μπορώ να είμαι εδώ για σένα, αλλά δεν είμαι υπεύθυνη για τη σωτηρία σου». Η συνεχής συναισθηματική διαθεσιμότητα, προειδοποιεί, μπορεί να ενεργοποιήσει μια κατάσταση συνεχούς εγρήγορσης που, τελικά, οδηγεί σε εξάντληση.
Το να υποστηρίζεις αδιάκοπα κάποιον μπορεί, επίσης, να προκαλέσει κόπωση. Το να ξέρεις πότε να πεις «αρκετά για σήμερα» δεν είναι έλλειψη ενδιαφέροντος – είναι αυτοσυντήρηση.
Για τον λόγο αυτό, είναι σημαντικό να υπάρχει ένα ευρύτερο δίκτυο υποστήριξης. Κανείς δεν πρέπει να φέρει όλο το συναισθηματικό βάρος της θεραπείας ενός άλλου. Η φιλία πρέπει επίσης να διατηρήσει την ταυτότητά της – δεν μπορούν όλα να μετατραπούν σε θεραπεία.
Η αληθινή φιλία έχει, τελικά, να κάνει με την ισορροπία: «Ένας φίλος περπατά μαζί σου χωρίς να σε σώζει, σε υποστηρίζει χωρίς να χάνει τον εαυτό του και σε αγαπά χωρίς να εξαντλείται. Η αληθινή φιλία δεν λειτουργεί σαν χρέος – λειτουργεί σαν δεσμός. Σήμερα λαμβάνεις, αύριο δίνεις», καταλήγει η Ortolà Sastre.
Διαβάστε επίσης
Τρεις αθόρυβες συμπεριφορές που δείχνουν ότι κάποιος δεν είναι πραγματικός φίλος
Η νοσταλγία είναι καλή, λένε οι ερευνητές – Και σημαίνει ότι έχετε πολλούς και αδελφικούς φίλους
